Alta Via 1 en WO I

Vandaag gaan we met het openbaar vervoer naar het startpunt van onze huttentocht: de Pragser Wildsee. Dit bergmeer is enorm bekend, niet in de laatste plaats omdat Terrence Hill hier een succesvolle (maar niet z'n beste) Italiaanse serie heeft opgenomen. We lopen naar de zuidkant van de Pragser Wildsee en laten daar de toeristen achter ons. We gaan nu ook gelijk fors stijgen en bereiken uiteindelijk de Seekofelhütte. Of in het Italiaans: Rifugio Biella.

Na een pauze met in de Seekofelhütte moeten we nog een uurtje doorlopen naar onze overnachtingsplek: de Senneshütte. Al met al hebben we 4:30 uur gelopen en hebben we 960 hoogtemeters overbrugd.

Vandaag hebben we een relatief korte dag met 3:30 uur looptijd en 550 hoogtemeters. We lopen naar de Ütia Muntagnoles, een kleine berghut vernoemd naar de bergmarmotten die we hopelijk vandaag gaan horen (en zien). Het eerste deel van de dag gaat voornamelijk naar beneden totdat we bij de Pederühütte aankomen. Na een welverdiende pauze gaat het nu weer omhoog naar het Fanesplateau. En onderweg pauzeren we nog even bij het Lago Piciadel.

Op het Fanesplateau staan 3 berghutten en wij overnachten in de kleinste (en meest authentieke) van de drie. We hebben nu alle tijd om te lunchen en daarna lopen we (als je daar nog zin in hebt) nog even naar het zadel bij de Col Bechei waar we een eerste (gerestaureerde) uitkijkpost uit WO I kunnen bekijken.

Vandaag gaan we van de Fanes Hütte naar de Rifugio Lagazuoi. Het is een lange dag, want we lopen vandaag ongeveer 5-6 uur (met 1.100 hoogtemeters). We nemen ook een lunchpakket mee, want de enige berghut die we tegenkomen, is al na een klein uur. We starten de tocht relaxt door het lieflijke Munt de Gran Fanes (‘Munt’ is het Ladin voor ‘alm’). En volgen de Alta Via 1 naar de Forcela dl Lech. Een eenvoudige pas, maar zeer indrukwekkend. Via een lang zigzaggend pad lopen we vervolgens naar beneden naar het Lago de Lagaciò. Een lieflijk meertje waar het goed pauzeren is.

Nu rest ons nog een klim van 700 meter naar de Rifugio Lagazuoi. Vlak bij de hut zien we de eerste stellingen uit WO I (van de Oostenrijkers). De liefhebbers kunnen hier, met hoofdlampje, de stellingen en tunnels bekijken.

Voor de liefhebbers: de Rifugio Lagazuoi heeft een sauna met waarschijnlijk het mooiste uitzicht ter wereld.

Vandaag staat in het teken van de Eerste Wereldoorlog. We starten met een spectaculaire afdaling door de tunnels van de Lagazuoi (gemaakt door de Italianen in WO I) en we bezoeken de Cengia Martini. Een rotsband waar een groep Italianen 2 jaar lang gelegerd was.

Beneden aangekomen lopen we richting de Passo Valparola waar we de Hexenstein beklimmen. Onderweg naar de top lopen we door de loopgraven van de Oostenrijkers. Beneden aangekomen, maken we nog een ronde om de Hexenstein heen die eindigt met een stuk door een tunnel van de Oostenrijkers. Daarna is het relaxt teruglopen naar de Passo Falzarego waar we met kabelbaan terug omhoog gaan naar de Rifugio Lagazuoi. En wat langere dag met 5:00 uur looptijd en 730 hoogtemeters.

We lopen vandaag onder de beroemde Tofana de Rozes langs. Een historische berg waar in de Eerste Wereldoorlog veel om gevochten is. Maar ook een imposante bergcoulisse met fantastische uitzichten over de zuidelijke Dolomieten. Na ruim 2 uur onder de Tofana doorgelopen te hebben, komen we aan bij de Rifugio Angelo Dibona. We dalen nu nog verder richting de weg naar Cortina d'Ampezzo. We duiken het bos in en stijgen 500 meter totdat we bij de Rifugio Cinque Torri aankomen.

We hebben ruim 4 uur gelopen en er blijft dus nog voldoende tijd over om een rondje door het openluchtmuseum van Cinque Torri te lopen.

En dan zit het er weer op. Vandaag de laatste dag waarbij we in 3 uurtjes naar Cortina d'Ampezzo lopen. Vanaf Cortina nemen we de bus naar Toblach en vanaf daar het openbaar vervoer terug naar de auto.